• دستگاه های پاتولوژی را با چه نام هایی می شناسند؟

نام های دیگر دستگاه تیشو پروسسور: پردازشگر بافت ، آماده سازی بافت ، پاساژ بافت و اتوتکنیکون.

نام های دیگر دستگاه تیشو فلوت : حمام بافت ، واتر بث و حمام پارافین.

نام های دیگر دستگاه کلد پلیت : صفحه سرد و کولد پلیت.

نام های دیگر دستگاه هات پلیت : صفحه گرم.

نام های دیگر دستگاه پارافین دیسپنسر : توزیع کننده پارافین ، تیشو ایمبدینگ سنتر.

نام های دیگر دستگاه میکروتوم : دستگاه برش بافت.

نام های دیگر دستگاه پارافین تریمر : بلاک تریمر ، پارافین ریمور و پاک کننده پارافین.

نام های دیگر دستگاه فروزن سکشن : کرایوستات و میکروتوم کرایو.

روش های آماده سازی بافت و تشریح آن:

هنگام مشاهده و مطالعه اجسام توسط میکروسکوپ ، ضخامت شی مورد مطالعه باید به اندازه‌ای باشد (ضخامتی در حد میکرون) که نور بتواند از آن عبور کند و با میکروسکوپ قابل رویت باشد. در غیر این صورت هیچ‌گونه تصویری مشاهده نخواهد شد. بنابراین جهت مطالعه بافت و ارگانهای مختلف باید آنها را به روش های خاصی آماده کرده و به ضخامت 4 تا 10 میکرون برش داد که مجموع این اعمال ، آماده سازی بافت نام دارد.

آماده سازی بافتها جهت مطالعات میکروسکوپی با روشهای متعددی انجام می‌گیرد که اساس این روشها شامل2 مرحله زیر است:

1- به روش قالبگیری بافت در پارافین

2- به روش فروزن

برای مطالعه ساختمان ارگانها ، تکه‌هایی از بافت مورد نیاز می‌باشد که عمل برداشتن تکه ها از بافت را نمونه برداری میگویند .

توجه: پس از نمونه برداری ، بافت را داخل فرمالین میگذارند تا از فساد و خشک شدن بافت جلوگیری شود.

روش قالبگیری بافت در پارافین

بعد از نمونه برداری بافت بایستی قابلیت برش پیدا کند که اصطلاحا بایستی بافت پردازش یا آماده شود که این مرحله (پردازش بافت) توسط دستگاه تیشو پروسسور انجام میگیرد.

پاتولوژیست یا بافت شناس بنابر تخصص خود بافت را به تکه های کوچک به ابعادی که بافت داخل تیشو تک قرار گیرد  برش داده و آنرا داخل تیشوتک قرار داده و نام ، شماره یا بارکد بیمار را روی تیشوتک حک میکند وتیشوتک حاوی بافت را داخل سبد دستگاه تیشوپروسسور می گذارند تا بافت پروسس شود.

نمونه های ریز را داخل گاز میگذارند تاگم نشود و نمونه های خیلی ریز را داخل کاغذ صافی میگذارند تا گم نشود.

دستگاه تیشو پروسسور شامل 12 ظرف است که بصورت اتومات سبد بافت را داخل هر کدام از ظروف در مدت زمانی معین ( که قابل برنامه ریزی است) کرده و مراحل ثابت سازی ، آبگیری ، شفاف سازی و آغشته سازی بافت را انجام میدهد.

ثابت سازی

بعد از مرگ موجود زنده ، فعالیت آنزیم‌های درون سلولی باعث فاسد شدن و تخریب ساختمان سلولی و بافتی می‌گردد. بنابراین برای جلوگیری از تغییرات پس از مرگ ، نمونه بافتی جدا شده از بدن بایستی در داخل محلول های فیکساتیو قرار گیرد.

محلول های فیکساتیو ضمن پیوند با پروتئین ها باعث غیر فعال شدن آنزیم ها شده و از انهدام ساختمان سلول ها و بافت ها جلوگیری میکند.

معمول ترین محلول فیکساتیو ، فرمالین 10 درصد میباشد.

به منظور فیکس شدن بافت ، معمولا آنرا 20 ساعت داخل فرمالین قرار میدهند.

توجه شود که این مرحله ، مهم ترین محله در پروسس بافت است.

بافتها بطور طبیعی دارای مقداری آب هستند که بایستی از بافت خارج شود تا بافت قابلیت برش پیدا کند و هم چنین آب مانع نفوذ برخی از مواد آماده کننده مانند پارافین به داخل بافت می گردد.

به منظور آبگیری نمونه را به ترتیب در الکل 100،96،80،70 قرار میدهند.

دلیل اینکه نمونه را یکدفعه داخل الکل مطلق قرار نمیدهند و نمونه یک سیر صعودی در الکل ها طی میکند این است که به نمونه شوک وارد نشود.

شفاف سازي

شفاف سازی به مفهوم شفاف ساختن بافت نيســت، هر چند كه اين حالت نيزممكن است در بعضي از موارد اتفاق افتد مفهوم شفاف ســازي جانشين كردن مايع الكل اتيليك بــا حلال ماده اي است كه نمونه مي بايد در آن قالبگيری شودبه علاوه، چون درجه ي انكســار نوردر بافت ها مشابه يا نزديك هم است،لازم است درجه ي انكســار تغيير يابد. بدين منظور، عمل شفافسازي انجام ميشود. شــفاف كردن علاوه بر ايــن كه درجه يانكسار بافت را بالا مي برد، از سخت شدنبافتها نيز جلوگيري مي كند. براي شفافكردن از محلولهايي مثل گزيلن، تولوئن،بنزن، بوتانل و… استفاده ميشود که رایج ترین آن گزیلول است.

آغشته سازی (Infiltation)

در این مرحله نمونه را در داخل پارافین مذاب قرار می‌دهند تا به داخل بافت نفوذ کند. پارافین در دمای اطاق جامد است و در دمای 60 تا 65 درجه به صورت مذاب در می‌آید.